Talenty w pracy i w zespole.
Część I: Jak nie być samotnym wilkiem.

Na początku każdej podróży wszyscy są rozentuzjazmowani, roześmiani i rozmowni. Plecak jeszcze dobrze leży na ramionach, mapa jest czytelna, a cel wydaje się oczywisty. W pracy bywa podobnie: masz swoje kompetencje, doświadczenie, wyniki – wiesz, co masz robić. Możesz iść sam. Szybko. Skutecznie. Przynajmniej przez jakiś czas.

Problem zaczyna się wtedy, gdy szlak się rozwidla, pogoda się zmienia, a droga okazuje się dłuższa, niż przewidywał plan. Talenty, które nie są widziane, nazwane i włączone w zespół, zamieniają się w samotną wędrówkę. Nawet jeśli formalnie idziesz w grupie.

Ten artykuł jest o tym, jak nie być samotnym wilkiem, nie rezygnując ze swojej siły. Jak używać talentów w pracy zespołowej i w codziennych rozmowach tak, by droga była wspólna, a nie równoległa.

Talenty jak ekwipunek – nie każdy niesie to samo.

Doświadczony podróżnik wie, że nie ma sensu, by wszyscy nieśli dokładnie to samo. Ktoś bierze apteczkę, ktoś filtry do wody, ktoś umiejętność czytania pogody z chmur. Talenty działają dokładnie tak samo.

W zespołach często mówimy: wszyscy powinni… W praktyce to zaproszenie do frustracji.

  • Osoba z silnym Responsibility® będzie dźwigać za innych – aż będzie mieć serdecznie dosyć.
  • Ktoś z Ideation® będzie ciągle zmieniał trasę – aż reszta zgubi orientację.
  • Człowiek z Achieverem® będzie iść szybciej – aż zacznie mieć pretensje, że reszta nie nadąża.

Wyobraź sobie Joannę, specjalistkę od marketingu, która od lat czuła się jak samotny wilk. Pochłonięta zadaniami i perfekcjonizmem, wciąż gasiła pożary, ale nie czuła, że jej praca zmienia cokolwiek w firmie. Na warsztatach CliftonStrengths® Joanna dowiedziała się, że jej dominującymi talentami są Ideation® (generowanie pomysłów) i Communication® (opowiadanie historii). Kolega Mateusz miał Analytical®, a menedżer Maria – Individualization® (umiejętność dostrzegania unikalności). Gdy każdy z nich poznał swoje talenty i podzielił się historiami, zrodziło się coś niesamowitego.

Jak tę wiedzę obrócili w praktykę? W trakcie kampanii marketingowej Joanna wymyślała kreatywne hasła, Mateusz weryfikował dane i ROI, a Maria dbała, by każdy członek zespołu czuł się usłyszany. Miejsca, w których wcześniej pojawiały się tarcia, zmieniły się w przestrzeń współpracy.

Gallup podkreśla, że poznanie talentów każdego członka zespołu i docenienie ich wartości, jest ważniejsze niż konkretna kombinacja talentów. Kiedy ludzie wiedzą, co kto wnosi do zespołu, budują wzajemny szacunek i unikają konfliktów.

Joanna zrozumiała, że jej pomysły zyskują, gdy ktoś inny je przeanalizuje. Mateusz odetchnął z ulgą, bo wreszcie mógł powiedzieć: Dajcie mi dane, czuję się w tym jak ryba w wodzie! A Maria zaczęła skupiać się na rozwoju swoich ludzi tak, by każdy mógł pracować w sposób naturalny, co zwiększyło poczucie sensu, przyjemności i zaangażowania.

Wkrótce zespół zaczął dostawać lepsze wyniki: kampanie przynosiły więcej leadów, napięcie spadło, a ludzie zaczęli się cieszyć na wspólne projekty.

Dojrzały zespół nie wyrównuje talentów. Dojrzały zespół je rozumie i wykorzystuje.

Pytanie nie brzmi: czyje talenty są lepsze, ale: które talenty są potrzebne na tym etapie drogi?

Zespół to nie suma talentów, tylko ich rozmowa.

W podróży najważniejsze rozmowy nie dzieją się na szczycie, tylko po drodze. Nie zatrzymuj swojej mapy dla siebie. W pracy jest podobnie. Talenty zaczynają działać zespołowo dopiero wtedy, gdy ludzie rozumieją nawzajem swoje naturalne sposoby działania. Osiągają najwyższe wyniki, gdy potrafią nazwać talenty swoje i innych.

Udostępnij swoje wyniki i poproś kolegów o to samo. Wspólny język pomaga zbudować zaufanie, tworzy poczucie przynależności i ułatwia rozmowy o pracy.

Wyobraź sobie spotkanie zespołu:

  • jedna osoba mówi szybko, z pasją, przeskakuje między wątkami,
  • druga milczy, notuje, w końcu zadaje jedno – celne pytanie,
  • trzecia wraca do ustaleń sprzed tygodnia.

Bez języka talentów to wygląda jak chaos lub opór. Z językiem talentów – jak różne role na tej samej wyprawie.

Spróbuj prostego ćwiczenia: podczas spotkania każdy opowiada, jakie zadania go uskrzydlały, a jakie męczyły, i jak można to powiązać z talentami. Takie rozmowy pogłębiają więzi i pomagają wymieniać się zadaniami.

Rozmowa zmienia się z:

Dlaczego ty zawsze?
na: Widzę, że twój talent potrzebuje innego tempa/więcej danych/jasnego celu.

I nagle napięcie spada. Nie dlatego, że ludzie są milsi, ale dlatego, że są rozumiani.

Jak mówić o swoich talentach, by nie brzmieć jak samotny wilk.

Jednym z największych wyzwań w pracy jest mówienie o sobie bez wrażenia, że się usprawiedliwiamy albo wywyższamy.

Zamiast: bo ja tak mam, spróbuj:

Mój talent sprawia, że szybko zaczynam – potrzebuję kogoś, kto pomoże mi domykać.

Widzę, że działam najskuteczniej, gdy mogę… Jak to się ma do waszej pracy?

To zaproszenie, nie deklaracja. Samotny wilk komunikuje granice. Członek zespołu komunikuje zależności.

Zastanów się, które projekty pozwalają Ci wykorzystać Twoje ”supermoce”, a które mogą być przekazane komuś o innym talencie?

Nie chodzi o ignorowanie słabości, ale o zarządzanie nimi poprzez partnerstwo. Zespoły świadome swoich talentów lepiej współpracują, mają wyższe, morale i efektywność. Ustalcie razem, jakie zadania możecie zamienić, by każdy czuł się jak lew na tropie – pewny siebie i silny, a nie jak samotny wilk, walczący ze wszystkim i wszystkimi.

Puenta: podróżuj z innymi.

Najlepszymi wyprawami nie są te, kiedy ktoś zdobył szczyt w imieniu reszty. Najbardziej pamiętamy te, z których wraca się z historią wspólną, nie tylko własną.

Twoje talenty nie są statyczną listą, lecz mapą i kompasem. Rosną wtedy, gdy korzystasz z nich świadomie i dzielisz się nimi z innymi. Poznanie siebie, ciekawość innych, regularne rozmowy o talentach oraz dopasowanie zadań do mocnych stron budują prawdziwą, zaangażowaną drużynę. Wtedy żadna burza nie zmyje Was z drogi, bo każdy ma swoje zadanie i wie, że należy do czegoś większego.

Źródła i Gallupa wykorzystane w artykule:

  1. Gallup, The Science of High‑Performing Teams– artykuł prezentujący badanie 183 000 zespołów i wskazujący, że menedżer odpowiada za 70 % zróżnicowania zaangażowania oraz że zespoły o wysokim zaangażowaniu są bardziej produktywne i zyskowne gallup.comgallup.com.
  2. Gallup, How to Build Better Teams in the Workplace – artykuł opisujący, że poznanie i docenienie talentów członków zespołu jest kluczowe dla współpracy gallup.comgallup.com.
  3. Gallup, How to Create a Strengths‑Based Culture – opracowanie przedstawiające korzyści biznesowe (19 % wyższa sprzedaż, 29 % większy zysk, 59 % mniej wypadków i 72 % mniejsza rotacja) oraz kroki do wdrożenia kultury opartej na talentach gallup.comgallup.com.
  4. Lead Through Strengths – sugestia, by prowadzić krótkie rozmowy o tym, co członków zespołu uskrzydla i męczy, co pogłębia relacje i poprawia wyniki leadthroughstrengths.com.
  5. Innovative Human Capital – artykuł wskazujący, że dopasowanie ról do mocnych stron podnosi zaangażowanie o 61 %, zwiększa produktywność o 12,5 % i zmniejsza skłonność do odejścia o 15 % innovativehumancapital.com.
  6. Dame Leadership – publikacja dowodząca, że zespoły świadomie korzystające z talentów są bardziej zaangażowane i skuteczne dameleadership.com.

 

Iwona Jeleń

Certyfikowana Scrum Masterka, pasjonatka Product Discovery i Design Thinking. Na co dzień pracuje z talentami Gallupa, wykorzystując je do wzmacniania kompetencji zespołów i budowania współpracy opartej na mocnych stronach. Łączy analityczne myślenie z wysokimi umiejętnościami interpersonalnymi, wspierając zespoły w osiąganiu najlepszych rezultatów.